Stórkjafta (Lepidorhombus whiffiagonis)

Stórkjafta er botnfiskur sem lifir á 40–400 m dýpi. Hana er að einungis að finna í hlýsjónum suður og suðvestur af landinu.

SMB nær yfir mikilvægustu veiðisvæði stórkjöftu. Eru vísitölur úr SMB notaðar við stofnmat á tegundinni.

Stofnvísitölur stórkjöfu og vísitala veiðistofns (30 cm og stærri) í SMB hafa sveiflast á rannsóknartímabilinu. Í upphafi voru vísitölurnar háar en lækkuðu upp úr 1990 og voru mjög lágar árin 1995–2000. Eftir að stofninn náði sér aftur lækkuðu vísitölur jafnt og þétt frá árinu 2007 fram til ársins 2022 þegar þær voru lágar og svipaðar og rétt fyrir aldamótin. Undanfarin ár hafa verið vísbendingar um að stofninn sé að stækka.

Nýliðun var mjög léleg á árunum 2012–2020 en í SMB árið 2025 var mesta nýliðun sem mælst hefur á rannsóknatímabilinu.

Vísitölur í SMH eru í mjög góðu samræmi við SMB.

NoteUm vísitölumyndir

Myndirnar sýna ýmsar vísitölur í þyngd og í fjölda. Skyggð svæði sýna 95 % öryggismörk. Hægt er að skoða heildarvísitölur í þyngd og fjölda og samanburð vísitalna í SMB og SMH (hlutfallslegar vísitölur). Einnig eru sýndar vísitölur nokkurra stærðarflokka í þyngd og fjöldavísitölur minnsta fisksins sem gefa vísbendingu um nýliðun.

Lengdardreifingin hefur smám saman verið að hliðrast til hægri í átt að stærri fiski sem endurspeglar langt tímabil með lélegri nýliðun.

Nýliðun var áberandi á árunum 2000–2001 og árið 2025 í báðum stofnmælingaleiðöngrum.

NoteUm lengdardreifingamyndir

Myndirnar sýna lengdarskiptar vísitölur (í milljónum) eftir árum.

Stórkjafta finnst nær eingöngu í hlýsjónum fyrir sunnan og suðvestan land og hefur útbreiðsla hennar ekkert breyst á rannsóknatímabilinu. Hún finnst á 0–400 m dýpi, mest á 100–300 m dýpi.

NoteUm vísitölur eftir dýpi

Myndirnar sýna stofnvísitölur í þyngd skipt eftir dýptarbilum ásamt hlutfallslegri dreifingu eftir dýpi. Með því að velja ákveðið dýptarbil í skýringartextanum er hægt að skoða þróunina innan þess dýptarbils.